Jak zdiagnozować ADHD?

0
18
diagnoza

ADHD to zespół nadpobudliwości ruchowej, czyli zaburzenie zachowania, które dotyka dzieci na całym świecie, a niekiedy jest diagnozowane również u dorosłych. Charakterystycznym objawem ADHD jest problem ze skupieniem uwagi oraz niezdolność do koncentracji na konkretnym zadaniu. Osoby cierpiące na ADHD nie potrafią usiedzieć w miejscu, a ich zachowanie może być kłopotliwe dla bliskich i nauczycieli. A jak zdiagnozować ADHD?

ADHD – podstawowe objawy

Dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym mogą być bardzo aktywne i ruchliwe. Niepokojący dla rodziców powinien być jednak bezcelowy charakter takiego ruchu. W takim wypadku dziecko ciągle się wierci i zachowuje się niestosownie do sytuacji. Nadpobudliwa pociecha nie umie w skupieniu oglądać bajek, rysować czy bawić się typowymi dla swojego wieku zabawkami. Poza tym wypowiedzi dziecka z ADHD bywają bardzo chaotyczne. Dziecko z ADHD mówi dużo, ale często urywa wypowiedź w połowie zdania i szybko przeskakuje z tematu na temat. A jak rozpoznać ADHD? Jednym z podstawowych objawów tego zaburzenia jest niecierpliwość i porywczość, a także częste podejmowanie ryzykownych zachowań oraz trudności w nawiązaniu konstruktywnych relacji z rówieśnikami. Ponadto u dziecka cierpiącego na ADHD można zaobserwować duże roztargnienie, niekończenie raz zaczętych zadań i gubienie przedmiotów. Takie dziecko sprawia również wrażenie, jakby nie słuchało tego, co się do niego mówi.

Jak zdiagnozować ADHD?

Diagnozowanie ADHD nie jest proste, ponieważ często zaburzenie to może współwystępować z innymi problemami natury neurologicznej lub somatycznej. Dlatego do postawienia pełnej i prawidłowej diagnozy potrzebna będzie opinia kilku specjalistów z zakresu psychologii, psychiatrii, a także pediatrii i neurologii. Podstawą diagnostyki powinien być szczegółowy wywiad przeprowadzony z rodzicami dziecka oraz obserwacja małoletniego pacjenta podczas wykonywania poszczególnych zadań i zlecenie wykonania określonych testów. A jak zdiagnozować ADHD u młodszych dzieci? U małych dzieci wykrycie ADHD jest wyjątkowo trudne, ponieważ takie dzieci często nie potrafią jeszcze mówić i dobrze opisywać swoich emocji. Jednak doświadczony specjalista po przeprowadzeniu serii testów i pogłębionym wywiadzie środowiskowym będzie w stanie postawić wstępną diagnozę. Ponadto istotne w rozpoznaniu ADHD jest przede wszystkim wykluczenie innych chorób o podłożu psychicznym, które mogą dawać podobne objawy, lecz będą wymagały odmiennego leczenia.

Gdzie zdiagnozować ADHD?

Zastanawiając się, gdzie zdiagnozować ADHD, warto wybrać gabinet lub klinikę, która specjalizuje się w rozpoznawaniu i leczeniu tego zaburzenia. Ponieważ bardzo często objawy ADHD, bywają mylone z innymi zaburzeniami, a w szczególności dzieje się tak, gdy nie są przesadnie nasilone. Wówczas doświadczony specjalista będzie w stanie sprawnie ocenić, co jest przyczyną nietypowego zachowania dziecka. Co ważne diagnoza ADHD w Warszawie będzie podstawą do podjęcia skutecznego leczenia, które może znacząco poprawić jakość życia dziecka oraz całej rodziny. Jednak, aby dziecko z ADHD mogło normalnie funkcjonować, będzie potrzebowało wsparcia swojego otoczenia oraz zaangażowania bliskich i nauczycieli. Leczenie ADHD może polegać na uczestnictwie w psychoterapii, terapii rodzinnej, terapii prowadzonej w grupie rówieśniczej, a nawet przybrać formę terapii farmakologicznej. Ważne, by nie bagatelizować problemu i nie czekać, aż zachowanie dziecka stanie się niebezpieczne dla jego samego lub dla otoczenia. 

Diagnoza ADHD w Warszawie to początek drogi, jaką dane dziecko musi przebyć, aby móc dobrze radzić sobie w szkole i w życiu. Szybkie rozpoznanie zaburzenia i natychmiastowe podjęcie leczenia może w krótkim czasie przynieść zadowalające efekty. Natomiast nieleczone ADHD może prowadzić do wykluczenia społecznego i poważnych problemów ze zdrowiem fizycznym i psychicznym. Dlatego każdy rodzic, który podejrzewa u swojego dziecka zespół nadpobudliwości ruchowej, powinien zgłosić się do psychologa, by zweryfikować swoje podejrzenia i potwierdzić lub wykluczyć ADHD.